De afweging tussen wat leuk is en wat goed is om te doen

18/05/2017

“Ja, leuk! Doen we”, riep ik enthousiast. Maar meteen erachteraan dacht ik: Is dit wel slim? Ik had het gesprek met mijn collega nog vers in mijn geheugen. “Sorry, zei ik daarom, ik moet even kijken of ik wat dingen kan schuiven, voordat ik ja zeg. Mijn agenda loopt wat over momenteel. Maar ik vind het wel een heel erg leuk idee. Ik kom er op terug, is dat oké?” “Ja, laat maar weten”, antwoordde mijn gesprekspartner.

Het is een valkuil. Voor velen herkenbaar, denk ik. Teveel willen. Veel dingen leuk vinden en makkelijk enthousiast worden. Voordat je het weet heb je weer een toezegging gedaan. En als je dan ook nog vrij plichtsgetrouw bent, zit je in no time in de problemen. Zo had ik onlangs een gesprek met een collega op het werk. Ze liep met haar tong op de schoenen en haar effectiviteit liep terug. Nou had ze net een baby gehad, maar dat bleek niet de belangrijkste oorzaak te zijn.

De belangrijkste oorzaak bleek haar enthousiasme. “Maar alles is zo leuk Heiko”, riep ze uit. En zo had ze een heel bord vol interne projecten en activiteiten. Op kantoor is de afspraak dat we minimaal 65% van onze tijd aan klanten besteden. Daarna komt tijd voor sales en dan de interne projecten. Maar steeds vaker zie ik collega’s in de knel komen met interne projecten. We kennen namelijk ook een ander principe, je doet wat je beloofd. Heb jij dus een interne bespreking in je agenda, dan kan je die niet afzeggen als er tussentijds een klantafspraak doorheen komt. Althans, als je de prioriteiten van de principes verwisseld.

Zo was de collega in kwestie in de problemen gekomen. Door alles wat er op haar bord lag, nam haar impact bij de klant af. En ook haar energie. Ondanks dat ze heel veel deed waar ze enthousiast van werd. “Het is de afweging van wat je leuk vindt en wat goed voor je is”, zei ik tegen haar. “Waarom stop je nu niet drie maanden met interne bezigheden. Dat geeft je de gelegenheid om op adem te komen.”

Onlangs kwam ik haar tegen bij het koffiezetapparaat. Het ging na drie maanden weer stukken beter met haar. “Het is zo’n bevrijding, steeds goed te kijken of wat ik leuk vind mij ook daadwerkelijk dient.”

Ik vertelde het laatst aan een vriendin. Die zei heel wijs, het is als het temmen van je honger naar meer en meer. Het vraagt een kundige wil om je gretigheid te beheersen. Ik begrijp nu wat ze bedoelde. Ik ken het zelf ook maar al te goed.

Dus ga ik die vraag van mijn collega toch niet inwilligen. Hoe leuk ik het ook vind. Maar de kans dat ik in de knel ga komen is nu te groot. Die afwegingen toch ook altijd…

Bekijk ook het filmpje van oud-collega Imre over Duivelse dilemma’s.

 

heiko

Over de auteur

Als je bewust bent van wie je wezenlijk bent en weet wat je werkelijk wil, kun je het ‘moeten’ loslaten. Dan laat je jezelf excelleren in effectiviteit, samenwerken en het nemen van eigenaarschap.

Naar Heiko van Eldijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *