Oprechte menselijkheid of eigen belang?

09/02/2017

Blijkbaar had ik al een tijdje naar mijn bord gestaard, want mijn vrouw vroeg, “is er iets? Je lijkt wat afwezig?” En ja, er was wat. Ik had mijn werk mee naar de eettafel genomen. “Ik heb een dilemma. Op mijn werk,” antwoordde ik. “Zullen we het even parkeren voor na het eten?” vroeg ze, en ik knikte instemmend. De verhalen van de kinderen over school, sport en social media voerden weer de boventoon. Ik grinnikte om de verhalen met een zachte glimlach. Ondernemingen in transitie begeleiden is soms een hoop gedoe. Maar voor opgroeiende tieners is het leven onder de knie krijgen met alles wat daarbij hoort ook niet altijd een feest.

“Vertel, wat is je dilemma?”, vroeg mijn vrouw toen we wat later met een kop koffie samen op de bank zaten. Ik vertelde haar over mijn puzzel, een reorganisatie van een divisie. Noodzakelijk, het bedrijf heeft te lang stilgestaan. Functies verdwijnen, met name managers. En nu ontstaat een merkwaardig spel. Mijn opdrachtgever voelt een sterke verantwoordelijkheid, hij wil het goed doen. Terwijl ik vaak over de as van de inhoud loop, maakt het management het persoonlijk, menselijk. Maar is het echte menselijkheid?

Ik word gevraagd voor een verbeterde werkwijze: We willen een betere dienstverlening voor klanten en als het even kan ook goedkoper. Het komt geregeld voor dat organisaties teveel managers hebben. Voor mij vaak een indicatie dat juist die onderlinge samenwerking niet goed is. Dat managers gecreëerd worden om invloed te verwerven in het spel van slechte samenwerking.

En daar ontstaat mijn dilemma. Wanneer de inhoud uitwijst dat je beter af bent met minder managers komt soms de schijnmenselijkheid naar boven. Dan krijg ik terug, ja, maar die manager is een persoon. Dat is Bram Jansen of Bianca Groen. En voor hem of haar moeten we wel een nieuwe plek vinden in de organisatie. Die moet dit of kan misschien wel dat gaan doen. Tegelijkertijd weten we allebei dat noch Bram noch Bianca dat in huis heeft en daar niet gaat functioneren. En dus uiteindelijk ongelukkig wordt. Nog niet gesproken over de medewerkers in dat team.

Ik vind het lastig, want er is ook iets moois dat ze zo achter hun mensen staan. Als ze oprecht zijn, niet vanuit het spel van invloed. Als ze echt begaan zijn met Bram of Bianca. Als er misschien toch een kleine kans is dat ze succesvol zullen zijn in een nieuwe rol. Wie ben ik dan om te zeggen dat dat niet gaat werken?

Mijn vraag is in hoeverre mijn eigen perceptie van wat goed is me in de weg zit? Moet het kloppen tot maximale effectiviteit of is goed genoeg met een aantal minder functionerende mensen nog aan boord? Ik vind het lastig. Ik zou graag het hele speelveld overzien. Liefst eigenlijk duidelijkheid willen bieden over de consequenties van iemand op een nieuwe positie brengen of om hem of haar te laten gaan.

Mijn vrouw knikte. “Ik begrijp je dilemma. Verschillende perspectieven met verschillende beelden. Lastig om die te wegen. En het leidt jou af van de inhoud. Maar een van de dingen die jij graag doet, is de menselijke maat terugbrengen of vergroten binnen organisaties. Het heeft ook iets moois dat ze zo voor hun mensen staan. Dat is soms ook wel anders. Aan jou om de zuiverheid in het dilemma op te zoeken. Nemen ze oprecht verantwoordelijkheid en zijn ze dienstbaar aan de organisatie als geheel of speelt het eigen belang? Het is als een dialoog tussen twee op het oog tegengesteldheden. Misschien zijn er wel meer mogelijkheden?”

Ik moest glimlachen. Natuurlijk gooit mijn vrouw het woord dialoog erin. Dat is een van haar stokpaardjes. En ze heeft gelijk, er zijn nog vele wegen te bewandelen. Ik denk dat ik mijn eigen streven “om het goed te doen” voor nu even parkeer. Het vraagt om het starten van een dialoog; op zoek naar zuivere afwegingen met tegelijkertijd oog voor het menselijke hierin.

“Kom, ga je mee de hond uitlaten?” zeg ik tegen haar. “Even het hoofd leegmaken. Morgen neem ik je wijze raad mee”.

Heiko van Eldijk is organisatiespecialist en partner bij House of Performance. In zijn blog’s deelt hij zijn verwonderingen, reflecties en bevindingen. Wil je ook de volgende blog’s van Heiko lezen? Volg ons dan op LinkedIn via een click op de volgende button:

li-button-a

heiko

Over de auteur

Als je bewust bent van wie je wezenlijk bent en weet wat je werkelijk wil, kun je het ‘moeten’ loslaten. Dan laat je jezelf excelleren in effectiviteit, samenwerken en het nemen van eigenaarschap.

Naar Heiko van Eldijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *