Drijfanker

24/07/2017

Ik hou het dicht bij me, het liefst onder mijn arm of misschien nog handiger, onder mijn voet zodat ik mijn handen vrij heb. Het belangrijkste is dat ik het nog kan voelen en ik het niet uit het zicht verlies. Wie niet bekend is met zeilboten zal ongetwijfeld toch goed kunnen inschatten wat het effect van een drijfanker is op de snelheid van je boot. Wanneer ik de randen van mijn comfortzone nader en er allerlei nieuwe dingen gebeuren dan verdwijnt ‘dat ding’ nog wel eens in mijn blinde vlek.

Boven water

De eerste keer dat ik erachter kwam dat het drijfanker achter mijn boot hing was pijnlijk. Ik weet het nog goed. Ik was niet alleen. Langzaam haalde ik de lijn binnen, niet wetende wat er allemaal boven water zou komen. Dat er iets aan de lijn hing was wel duidelijk want het kostte mij behoorlijk wat moeite om het binnen te halen.

Liever was ik alleen geweest om uit te kunnen vogelen wat het was dat aan die lijn hing. Dit zodat ik goed aan de ander en mijzelf zou kunnen uitleggen, of wellicht zelfs verantwoorden wat dat drijfanker daar deed. Maar de waarheid is, dat als ik alleen geweest zou zijn, ik nooit stil was gaan staan. Ik moest vooruit. Stil liggen was geen optie.

Ik moest vooruit. Stil liggen was geen optie.

Stil

Vandaag kwam ik erachter dat het ding weer achter mijn boot hing. Het remt me af, net als eerder, zonder dat ik er erg in heb, doordat ik alleen vooruit kijk.

‘Al doende leert men’, zou je denken maar als het druk is en ik uit mijn comfortzone ben is mijn drijfanker nog altijd niet het eerste waar ik aan denk.

Maar deze keer haal ik hem sneller binnen en niet alleen. Sneller en samen. Ik praat erover; “Kijk, dit is m’n drijfanker, dom ding, het vertelt mij dat ik er niet toe doe.” Het drijfanker werkt alleen als ie in het water ligt en niet zichtbaar is voor mij en mijn omgeving. Ik zet koers, deze keer niet alleen met een einddoel maar ook met momenten dat ik stil ga liggen.

ed

Over de auteur

De parallellen tussen bergbeklimmen en het leven fascineren mij mateloos. Avontuur, grenzen ontdekken, omgaan met angst en wat is succes? De top is het doel, maar de beklimming belangrijker.

Naar Ed Goldsteen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *