Eigen verantwoordelijkheid, een feestje! 

11/07/2017

“Hoe was je feestje?” Vroeg mijn moeder toen ik terugkwam van een verjaardag. Het was in 1980. “Niks aan”, antwoordde ik. “Was er wat te drinken?”, vroeg mijn moeder. “Ja”, antwoordde ik. “Was er wat te eten?”, vervolgde ze en weer was mijn antwoord bevestigend. “En was er muziek?” Ook dat kon ik niet ontkennen. “Waren er andere mensen?” Ja, ook die waren er. “Nou, dan heb jij het feestje verpest”, zei ze. “De gastvrouw heeft alle ingrediënten verzorgd voor een geslaagd feestje. Het was aan jou om er wat leuks van te maken.”

Het was aan jou om er wat leuks van te maken.

Het kwam even aan destijds. Maar ik begreep haar boodschap. Het werd een leidraad in mijn leven. Als alle ingrediënten er zijn, is het aan jou om er wat moois van te maken. Je zult mij dan ook niet snel horen klagen. Liever ga ik op zoek naar hoe ik een positieve bijdrage ergens aan kan leveren. De sleutel voor succes daarbij zit ‘m voor mij in passie. Passie hebben voor je vak, de intensiteit waarmee je je leven beleeft. Wanneer je die kunt aanboren, kan er een mooi feest ontstaan.

Momenteel werk ik samen met een opdrachtgever waar de passie van af spat. In deze organisatie wordt veel met de handen gewerkt, de medewerkers zijn echte kerels uit de klei, van het type: niet lullen, maar poetsen. Met enorme liefde voor het vak. Ze zijn succesvol en gegroeid en willen een volgende fase in. Dat gaat al goed, maar ze willen nog beter worden. Ze willen weten wat “Lean” inhoudt en hoe ze het vuur in de organisatie brandende houden. Ze vragen zich af: “Is agile werken iets voor ons? En hoe werkt dat dan? Hoe creëer je zelfsturende teams?” Ze blijven onderzoeken en vragen. Ze willen het beste voor het bedrijf en voor de mensen. Ze hebben niet alleen te eten, te drinken en muziek, maar ze hangen ook de slingers op. Bij zo’n feestje blijf ik tot het eind en help ik mee opruimen.

Het lukt niet iedereen en altijd om een feestje te maken. Zo ken ik iemand die vol overtuiging aan de slag is gegaan in een branche waarin vele bevlogen mensen werken. Mensen die vol passie aan het werk zijn. Maar diezelfde mensen worden in dit geval geleid door een bestuur dat de menselijke maat volledig uit het oog verloren is. Het gaat alleen nog maar over cijfers, ‘lean & mean’ en ‘cut backs’. Mensen raken er uitgeblust van. Het wordt daardoor lastig voor mensen om er zelf een feestje van te maken. Het is als een feestje waar je niets te drinken krijgt. En met een droge keel is het lastig praten. Wat doe je daar als welwillende medewerker dan aan? Bij een feestje kan je natuurlijk vroeg naar huis gaan, maar moeten medewerkers dan maar massaal ontslag nemen? Of moeten ze om drinken blijven vragen? Hoe ga je in dit soort situaties om met je eigen verantwoordelijkheid? Ik begrijp het lastige parket waarin deze mensen zitten.

Minder begrip heb ik voor klagers die zelf de touwtjes in handen hebben. Dan vervul ik al snel de rol van mijn moeder. Op mijn manier dan. Ik geef graag die figuurlijke schop onder de kont. “Ja, de markt verandert en inderdaad dat is lastig, maar kom op, beweeg mee.” Houdt het vuur in jezelf brandende. Klagen werkt als olie op het vuur. Ga op zoek naar de kolen. Vind je het lastig om ze te vinden? Geen probleem, daar wil ik je graag bij helpen. Maar bij de pakken neer zitten? Nee dan ben je bij mij aan het verkeerde adres.

Omdat het onderwerp passie me zo na aan het hart ligt, lijkt het me leuk om dit te exploreren in een serie blogs. Een serie over passie en hoe belangrijk het is om die te vinden. Met natuurlijk ook handvatten hoe ‘m te vinden. Gestoeld op eigen ervaring. Waarbij ik hoop input te krijgen van mijn lezers. Omdat je elkaar natuurlijk nog meer aanwakkert als je in gesprek gaat met elkaar. Ik zou het dan ook leuk vinden als jij hieronder je eigen ervaring met het onderwerp wilt delen. Laat je een reactie achter over jouw geslaagde of minder geslaagde feestje?

HOP_HR_BW_4-0056

Over de auteur

Naast het adviseren zijn er twee factoren die mij binden aan HofP: kennis en cultuur. Kennis vergaren en delen is cruciaal binnen het adviesvak. Kennis vergaren en delen laat mensen excelleren.

Naar Joost Preyde

3 Reacties op “Eigen verantwoordelijkheid, een feestje! ”

  • Geachte Joost Preyde,

    Wat leuk om jou ervaringen zo te lezen! Zolang ik werk kan ik mij heugen dat ik er een feestje van maak. Soms had ik geeneens een reden om te feesten, laatstaan drinken, ballonnen, eten of muziek. Echter ben ik altijd zelf achter de feestartikelen aangegaan. Met passie hoop ik nu de laatste details aan te brengen en dan barst het feest helemaal los! Mijn ervaringen schrijf ik liever niet hier op. Enerzijds omdat ik langdradig vertel en anderzijds omdat ik liever in gesprek ga. Mocht je met mij in gesprek willen dan kan dit altijd. Ik hoop dat ik dan kan bijdragen aan je inspiratie om verder te gaan met jouw feestje! Ik wens voor vandaag een fijne feestdag en misschien totzo! Gr. Daniëlle Ramsanjhal-Lala

  • Marry schreef:

    Het is voor mij een beetje ingewikkeld en ik weet ook niet of het allemaal doorkomt maar ik vind het een heerlijk positief verhaal Lfs Marry

  • Patrick Pafort schreef:

    Dag Joost,

    Dank je voor het delen van je verhaal, leuk en inspirerend. Er kwamen twee principes bij mij op: “van binnen naar buiten” en “verantwoordelijkheid nemen”.

    Wat herkennen andere lezers hiervan?

    Hartelijke groet,
    Patrick

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *