Hoe neem je anderen mee op reis?

17/07/2017

We zijn met z’n 3-en, de algemeen directeur, de programma manager en ik. Het is vrijdagmiddag en er is zowaar tijd om even achterover in onze stoelen te zitten om een gesprek te voeren zonder een deadline van de volgende afspraak. Op de achtergrond klinkt lichte jazzmuziek. We spreken over de ontwikkeling van de onderneming. Alles lijkt tegelijkertijd in beweging. De bedrijfstak is in ontwikkeling. Zowel technologische vernieuwing als ook de wensen van de klanten vragen van het bedrijf om zich opnieuw uit te vinden. De medewerkers krijgen meer en meer te maken met onzekerheden. Er zitten gezagsgetrouwe loyale medewerkers, maar ook millenials. Beiden vragen een andere motivatie, een andere sturing en beloning. De organisatie kent een klassiek decentraal business unit model.

De directeur, een half jaar in functie, spreekt openhartig over hoe lastig hij het vindt om het directieteam in zijn voltalligheid mee te nemen op de reis die hij voor zich ziet. Hij schetst zijn toekomstbeeld waarin hij een onderneming voor zich ziet die geworteld is in de diepste haarvaten van de maatschappij, een die ook dienstbaar is voor de vele klanten. Meer dan een commerciële organisatie die concurrenten overneemt om te groeien. Maar dat vraagt wel iets. De onderneming moet veranderen van een organisatie met eigenzinnige en zelfstandige onderdelen naar een slagvaardige eenheid die flexibel mee kan veren op dat wat gevraagd wordt. Het vraagt integratie van al die verworven bedrijfsonderdelen.

“Dit vraagt écht nogal wat. Ze doen het eigenlijk allemaal best goed.

“Dit vraagt écht nogal wat. Ze doen het eigenlijk allemaal best goed. En dan kom ik dus vertellen dat ik het anders zie”, zucht hij. “Verworven autonomie, goed presteren, niet direct de meerwaarde zien van meer samenwerken… hoe krijg ik het voor elkaar?” Hij vertelt aan de hand van zijn bewogen carrière over zijn persoonlijke reis. Dat hij het begrijpt, dat hij in dezelfde positie heeft gezeten. Hoezo samen als je eigen business unit toch wezenlijk verschilt dan die van anderen? Hij vertelt hoe hij in de loop der jaren meer en meer de waarde heeft ingezien van écht samenwerken in plaats van voor de vorm.

Wat is wijsheid?

Ik merk dat ik geraakt ben door de reflectie, de wijze woorden van inzicht en de zorgvuldigheid waarmee ze uitgesproken worden. Ik geef dat aan. En ik vraag me hardop af wat er zou gebeuren als hij deze woorden eens zou delen aan de directietafel. Zou dat misschien het pad effenen voor de komende tijd? Als de directie elkaar meer leert zien als team dan als bonte verzameling units. Dat gesprekken over samenwerken en samenvoegen vanuit een andere grondhouding starten. De programma manager reageert een beetje vilein: “dan kun je net zo goed meteen je vertrekregeling opmaken. Van die kwetsbaarheid maken ze gelijk gebruik. Het is als je overleveren aan de wolven.”

“Is dat echt zo?”, vraag ik hem. De algemeen directeur antwoordt niet, ik zie wel zijn ogen verdwalen in het gebied waar zijn gedachten zich vormen. “Ahh”, denk ik. “Hij denkt erover na. Mooi”.

heiko

Over de auteur

Als je bewust bent van wie je wezenlijk bent en weet wat je werkelijk wil, kun je het ‘moeten’ loslaten. Dan laat je jezelf excelleren in effectiviteit, samenwerken en het nemen van eigenaarschap.

Naar Heiko van Eldijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *