Kan een beoordelingsgesprek ook leuk zijn?

16/02/2016

Een verhaal over het benutten van potentieel in de lerende organisatie.

Het is maandagochtend op een druilerige dag in februari. Ik maak me op voor een gesprek met een projectteamlid bij mijn klant. Op de agenda staat hoe we het MT mee gaan nemen in het gedachtegoed van de lerende organisatie. En zoals dat zo vaak gebeurt, in het hier en nu, zien we de uitdagingen van het grotere geheel in al hun glorie opbloeien.

Lianne sloft binnen. Haar gezicht op onweer. Reden: ze heeft net met haar manager haar beoordelings- en plangesprek gevoerd. Kort gezegd kwam het er op neer dat hij haar aan de hand van een checklist liet weten wat hij vond van haar functioneren. Om af te ronden met een wiskundige exercitie dat ze dan 2x een 3 en 1x een 4 had gescoord en daarom conform de tabellen van de salarisverhogingen er komend jaar 2,1% bij kreeg. Duur: 30 minuten. Effect: hele dag gedemotiveerd en dan ben ik optimistisch.

“We hebben het niet eens gehad over wat voor mooie dingen ik de afgelopen maanden in dit project hebt gedaan”, verzucht Lianne. “Omdat dat niet in het competentieprofiel staat. Belachelijk”.

Onlangs heb ik een inspirerend lunch gesprek gehad met Steven van de Tol. Hij vertelde me over hoe zijn compagnon en gemeenschappelijke vriend Patrique Zaman ooit solliciteerde bij de luchtmacht. Dat verhaal lijkt me nu toepasselijk om Lianne op te fleuren en het onderwerp weer op lerende organisaties te brengen.

Dus maak ik er een verhaal van. En verhalen komen dan misschien niet altijd één op één overeen met de werkelijkheid maar hebben als het goed is wél effect (en ik geloof niet dat Patrique het me kwalijk zou nemen ;)). Dus ik zeg:

Een vriend van mij solliciteerde ooit bij de luchtmacht. Een week lang deed hij niets anders dan testen, gesprekken en heel veel opdrachten in de simulator. Met een aantal andere kandidaten, werden ze van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat bezig onderworpen aan allerhande uitdagingen zoals op z’n kop hangend ingewikkelde rekensommetjes maken. Hij ervoer de druk als groot en omdat er weinig onderling gesproken werd, ontstonden er allerlei spinsels in z’n hoofd over het waarom van de testen en de prestaties van zijn ‘concurrenten’.

Na een week sprak men het verlossende woord. Hij was aangenomen. “Hoe heb ik dan gescoord?” vroeg mijn vriend. En wat bleek. Er werd gedurende de week alleen maar gekeken naar de ontwikkeling in de prestaties. Iedere meting, iedere test was een ijkpunt op het potentieel van de kandidaat. Er was helemaal geen norm, geen als je lager scoort dan x, dan kom je er niet in. Het adagium was ontwikkelpotentieel en zichtbaar jezelf (in korte tijd) verbeteren, wat je startpunt ook was.

Da’s wel even een andere insteek dan de scores op competenties. En toen voelde ik me opeens heel trots. Ik realiseerde me dat we op deze manier ook bij House of Performance omgaan met ontwikkeling, met functioneren en beoordelen. Het gaat altijd over de vraag wat is jouw potentieel en wat heb jij nodig om jezelf te verbeteren en te verrijken. Niet de vraag doe ik het beter dan mijn collega is relevant, maar doe ik het beter dan mezelf. En dat werkt zoveel meer motiverend. Zo leer ik wat voor mij werkt en kan ik echt groeien in plaats van voldoen aan de normen van anderen.

En dat is ook de kern van de lerende organisatie, weten wat ieder individu en het systeem als geheel nodig heeft om echt te leren. Iedere dag een stapje beter en samen door de potentie van alle individuen te benutten samen tot een groots resultaat te komen.

Lianne vond het een mooi verhaal. Maar het contrast met de werkelijkheid was nog wel erg groot, zei ze. Ik hoop dat zij er nog iets mee gaat doen. We hebben één ding in ieder geval afgesproken: kleine stapjes. Een eerste stapje zou kunnen zijn om het gesprek hierover aan te gaan met haar leidinggevende.

Lees ook het blog: Lerende organisatie en Für Elise, de overeenkomsten,

of  de whitepaper: Verbeter in 9 vragen de prestaties op de werkvloer.

nina

Over de auteur

“Nina komt zeer authentiek, heel geloofwaardig, senior, betrouwbaar en rustig over en geeft de indruk dat ze grip en overzicht heeft (op situatie, groep en inhoud). Ze zegt niet veel in de zin dat ze niet dominant aanwezig is, maar als ze iets zegt is het zinvol en voegt het inhoudelijk iets toe. Ik heb het idee dat Nina oprecht in ons probleem geïnteresseerd is en ons het goede toewenst en daar bij wil helpen”. “Ik krijg energie van Nina: en dat vind ik fijn. Door haar enthousiasme kan en wil ik hard werken. Ik voel me vrij en te zeggen en denken wat ik wil. En dat wordt door Nina aangemoedigd en gewaardeerd.”

Naar Nina Oudshoorn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *