Over het atlasgebergte en het adviesvak

26/02/2016

Als er ooit iemand aan je vraagt of het leuk is om van Nederland naar Marokko te gaan fietsen, het antwoord is ‘met vlagen is het verschrikkelijk’! Er blijken heel veel bergen onderweg te zijn. En als je gaat fietsen moet je dus die bergen op. Ik heb geleerd dat je dan moet volhouden en in dit blog ga ik uitleggen hoe dit volhouden een indicator voor mij is geworden in mijn werk als organisatieadviseur.

De vicieuze cirkel rond Agadir

3,5 maand hebben mijn vriend en ik door Marokko gefietst. Door mijn schoonvader lief aan te kijken mocht ik zijn fiets lenen waar hij al 20 jaar de wereld op af had gefietst. Het leek wel dat we de meest bergachtige route naar Marokko hadden uitgekozen. Heuveltje op, heuveltje af in België en Noord-Frankrijk en dan het echte werk … de Pyreneeën over, Spanje door (wat één grote berg bleek te zijn) en uiteindelijk her Rifgebergte over om te eindige in de uitlopers van het Atlasgebergte waar ik me aan het einde van onze tocht weer op een berg bevond. Berg nummer 50 welteverstaan in de 3,5 maand. Na alles wat ik al had meegemaakt, kan je wel zeggen dat ik wist hoe ik een berg moest verslaan. Ik had er namelijk al 49 gehad.

Maar op berg nummer 50 gebeurde wat er de afgelopen 49 bergen ook was gebeurd. Op 3 kwart van de berg stond ik huilend naast mijn fiets. Het begint met de gedachte dat ik 2 uur geleden al moe was, dat ik honger en dorst heb, het regent en koud is en ik me afvraag waarom ik dit ook al weer doe. En het loopt altijd uit op de gedachte dat ik de berg écht niet op kan komen. En met die gedachte verzuren al mijn benen, de twijfel sluipt langzaam door mijn ledematen. ‘Ik kan het niet, ik kan het gewoon niet’, schreeuwt mijn hoofd en mijn ledematen kloppen mee op dat ritme. Uiteindelijk stap ik huilend af en gaat mijn hoofd als een razende. Ik ben boos op mezelf dat ik me zo laat beïnvloeden door mijn negatieve gevoelens en dat het me niet lukt om me over te geven aan het moment. Dus ben ik eigenlijk boos op mezelf omdat ik zo boos ben op mezelf. ‘Ga ik gewoon weer naar beneden?’ Het liefst wel, maar wat heeft het voor zin? Mijn vriend staat waarschijnlijk al boven en is het niet zonde van de energie die ik er al in heb gestopt?

Na gevoelsmatig een uur stil te hebben gestaan, stap ik toch maar weer op het zadel. Ik ga het gewoon weer proberen, er is geen andere weg. Gewoon doen, nu maakt het ook niet meer uit. En uiteindelijk vind ik mezelf dan terug op de top van de berg en denk ik; ‘heb ik hier nou zo moeilijk over gedaan?’ Het aankomen op de top is zo’n positieve ervaring en dan heerlijk weer die berg af, wind in de haren!

Agadir en Adviseren

Mijn vriend weet inmiddels dat hij mij moet laten. Elke berg moet ik gewoon dit proces door. Ook al heb ik het al 50 keer gedaan. En dit proces zie ik ook terug in mijn werk als adviseur. Soms trek ik de opdracht of de klant echt niet meer. Ik zie het niet meer zitten en denk dat ik toch niets kan toevoegen. Het is te hard trappen tegen de berg op. En op dat moment weet ik nu; we zijn bijna aan de top! Nog even doorzetten, Nina. Als je 50 bergen kan fietsen, dan kan je dit resultaat ook halen! Deze vicieuze cirkel is de cirkel van een radar geworden waar zelfs mijn omgeving op vaart. Collega’s zeggen nu ‘Nina geeft op, dan kan het niet meer ver zijn’. En zo trekken ze mij uit de cirkel. Met een glimlach zelfs.

Kortom, het is een kwestie van volhouden en als het pijn gaat doen, echt pijn gaat doen, weet je – ik ben bijna op de top. En op de top aankomen is echt zo’n lekker gevoel! Ik kan het iedereen aanraden! Genoeg motivatie voor de komende 50 bergen. En als ik heel eerlijk ben: een fietstocht zonder bergen vind ik eigenlijk helemaal niks.

nina

Over de auteur

“Nina komt zeer authentiek, heel geloofwaardig, senior, betrouwbaar en rustig over en geeft de indruk dat ze grip en overzicht heeft (op situatie, groep en inhoud). Ze zegt niet veel in de zin dat ze niet dominant aanwezig is, maar als ze iets zegt is het zinvol en voegt het inhoudelijk iets toe. Ik heb het idee dat Nina oprecht in ons probleem geïnteresseerd is en ons het goede toewenst en daar bij wil helpen”. “Ik krijg energie van Nina: en dat vind ik fijn. Door haar enthousiasme kan en wil ik hard werken. Ik voel me vrij en te zeggen en denken wat ik wil. En dat wordt door Nina aangemoedigd en gewaardeerd.”

Naar Nina Oudshoorn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *