Goeie ouwe shit. Of toch niet?

15/12/2016

We waren op onze jaarlijkse retraite in Cambridge. Daar gaan we jaarlijks met het hele team naar toe om met elkaar kennis te ontwikkelen en om geïnspireerd te raken door elkaar. Dit jaar stond het in het teken van transitie.

Op de tweede dag was er een groep die een ‘over de streep’ sessie deed om te onderzoeken in hoeverre we bepaalde interventies en theorieën nog toepasten. De ene kant was ‘goeie ouwe shit’, de andere kant was ‘vette nieuwe’. Een aantal grondleggers van klassieke interventies kwamen voorbij. Mensen bewogen van de ene naar de andere kant. Ik koos meestal voor goeie ouwe shit. Mijn intentie erachter was een waarderende. Het waren weliswaar theorieën op leeftijd, maar nog steeds actueel voor heel veel huidige situaties bij klanten. Het groepje aan de ouwe shit kant was echter beduidend kleiner dan die aan de andere kant van de streep.

En toen, zoals het hoort bij een ‘over de streep’ ontstond het gesprek. Waarom sta je waar je staat? Ik werd bevraagd of ik het wel ok vond om bij klanten met ouwe shit aan te komen. Zonder na te denken over de waarom achter deze vraag reageerde ik geïrriteerd. “Hoezo ouwe shit?” Het voelde of oude shit niet ok was en dat ik het ook nog gebruikte bij klanten. Ik vulde zelf in: “dus jij vindt dat wat ik doe niet ok is? Nou ik zal je zeggen…” Ik proefde een oordeel en reageerde met mijn reptielen-brein. Bam!

En daarmee kreeg het gesprek een andere wending. De fase van dialoog was voorbij en er ontstond een discussie. Meerdere mensen bemoeiden zich ermee. We stelden, verwierpen, klaagden aan en veroordeelden. Juist dat wat over de streep niet behelst. Gelukkig werden we gered door onze Engelse gastheer. “Tea is ready”, waren zijn verlossende woorden.

Tijdens de pauze trokken de kruitdampen op en werd voor het eerst een vraag gesteld van meer reflectieve aard. Al snel werd duidelijk dat we een veldslag hadden gevoerd die eigenlijk nergens over ging en al helemaal niet nodig was geweest. De aanname van het team “nieuw shit” was dat ouwe shit niet goed genoeg meer was. Mijn eigen associatie, en met mij bijna alle anderen van ‘de andere kant’, vonden juist goeie ouwe shit een compliment. Zoiets als goede wijn die over de jaren alleen maar beter wordt. Goeie ouwe shit die al decennialang zijn waarde bewijst en nog steeds effectief is.

Aan welke kant van de streep je stond, had dus alles te maken met je eigen invulling van het begrip ‘ouwe shit’. Vanuit mijn denkkader was ik direct in de verdediging gesprongen. Handiger was geweest even de Waarom-vraag te stellen. Dan was het verschil in definitie waarschijnlijk direct duidelijk geworden en dat had een hele veldslag gescheeld.

’s Avonds in de pub was het voorval nog steeds onderwerp van gesprek. Dat goeie ouwe shit ook écht goeie ouwe shit is. En hoe snel en makkelijk je op basis van aannames, zonder die te toetsen, je een heel ander gesprek krijgt. En dat allemaal in een fractie van een seconde. Er kwamen daardoor echt interessante gezichtspunten naar voren en kwamen we tot combinaties van ouwe en nieuwe shit. Zo zie je maar, hoe belangrijk het is om even voorbij jezelf te komen. Het was met recht een transitie die we doormaakten in Cambridge.

Heiko van Eldijk is organisatiespecialist en partner bij House of Performance. In zijn blog’s deelt hij zijn verwonderingen, reflecties en bevindingen. Wil je ook de volgende blog’s van Heiko lezen? Volg ons dan op LinkedIn via een click op de volgende button:

li-button-a

heiko

Over de auteur

Als je bewust bent van wie je wezenlijk bent en weet wat je werkelijk wil, kun je het ‘moeten’ loslaten. Dan laat je jezelf excelleren in effectiviteit, samenwerken en het nemen van eigenaarschap.

Naar Heiko van Eldijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *