Vlinder of werkbij?

03/07/2017

“Eigenlijk zie ik in jou een vlinder, maar je hebt van jezelf een werkbij gemaakt.” Ik zag mijn gesprekspartner slikken. Het kwartje viel en hij begreep wat ik bedoelde.

Er zijn vele analogieën als het gaat om het gedrag van mensen. We kennen jagers en boeren, eerder heb ik al eens geschreven over varkens en kippen. Iedereen heeft weleens gehoord van indelingen gebaseerd op hoedjes, kleuren en rollen. De vergelijking tussen de vlinder en een werkbij was in het moment voor mij de beste vergelijking.

De vlinder laat zich meevoeren door de wind

Het talent van mijn klant was duidelijk, hij was als een vlinder. Een vlinder fladdert en zoekt steeds naar een plek met veel bloemen met lekker stuifmeel. De vlinder laat zich meevoeren door de wind. De werkbij wordt gewezen (voorgedanst) naar een veld met veel bloemen, ofwel waar stuifmeel is. De werkbij gaat dan met al haar collega’s dat hele veld af. Ze doet haar taak zo goed mogelijk om haar koningin te dienen. De vlinder daarentegen soleert meestal en speelt soms even met een andere vlinder, en met de wind. Vlinders, in mijn optiek, zijn van die mensen die vaak op het juiste moment komen aanwaaien. Ze hebben een ruimere blik, ze zijn een continue stroom van ideeën, maar ze zijn ook teer en kwetsbaar en menig idee mislukt. Ze laten zich lastig vangen en dat maakt dat hun plek binnen een organisatie vaak lastig is. Toch zit de wereld vol met dit soort mensen en zijn ze van grote waarde. Maar die waarde is niet altijd even makkelijk zichtbaar. Zeker niet omdat de werkbij vaak het werk dat ze opstarten, overnemen. Uiteindelijk komt de honing in de bijenkast terecht. De vlinder doet mogelijk meer aan kruisbestuiving, maar de opbrengst is niet voor hem.

De vlinder in kwestie werkte al jaren voor dezelfde directeur. Hij was redelijk succesvol en voelde zich gewaardeerd. Zijn bijnaam was ‘de buffel’ vanwege al het werk wat hij verzette. En ik had blijkbaar de spijker op zijn kop geslagen.
Het klopte niet meer. Hij was in wezen niet een buffel, laat staan een werkbij. Hij nam ontslag en een sabbatical volgde. Na een maand niets doen belandde hij in een identiteitscrisis.

Wat nu? Wat doet een vlinder? Wat wel, wat niet? Wat vraagt dit vlinder zijn van mij? Wat wil ik meer doen, waar kan ik beter mee stoppen?

Het is moeilijk om erachter te komen dat je jezelf niet bent in wat je doet. Weten wat het dan wel is vraagt vaak om een nog grotere opgave. En het antwoord geven àls het zich laat zien is misschien wel een haast onmogelijke taak. En toch, als het beeld werkt, ontstaat er een uitzinnige behoefte om deze in de wereld te zetten. Dan vraagt het moed om te breken met het oude en te starten met het nieuwe. En de kunde om dat op een wijze manier te doen. En zoals Confucius het al vertelde: ‘elke reis begint met de eerste stap’. Ik ben benieuwd wie zich herkent in het zetten van zo’n eerste stap.

heiko

Over de auteur

Als je bewust bent van wie je wezenlijk bent en weet wat je werkelijk wil, kun je het ‘moeten’ loslaten. Dan laat je jezelf excelleren in effectiviteit, samenwerken en het nemen van eigenaarschap.

Naar Heiko van Eldijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *