18 miljoen verschillende waarheden

04/06/2019
4.8 (96%) 5 votes

Toen ik in de zesde klas zat van de middelbare school had ik een vriendje die al studeerde. Verliefd als ik was, wilde ik zoveel mogelijk tijd met hem doorbrengen, niet begrijpende dat hij inmiddels in een andere wereld terecht was gekomen, waar ik werkelijk waar geen snars van begreep. Dat hij bijvoorbeeld één of twee keer per week naar mij toe kwam (ik mocht immers doordeweeks niet naar Groningen afreizen van mijn ouders), vond ik vrij normaal. Ik stond er totaal niet bij stil dat dit behoorlijk veel vroeg van zijn tijd en zijn leven in Groningen. Het jaar daarna ging ik zelf studeren. Ineens zag de wereld er heel anders uit en snapte ik zijn perspectief veel beter. En nu, 14 jaar later, besef ik pas echt dat ik gedurende die relatie met name uitging van mijn eigen normen.

Het is bijzonder hoe moeilijk het is om begrip op te brengen of te creëren voor het onbekende. Voor iets waarvan je geen deel uit maakt of snapt hoe het werkt. Je hangt er dan snel een oordeel aan, gebaseerd op je eigen wereldbeeld. Of je hebt verwachtingen vanuit enkel en alleen je eigen perspectief. Omdat je simpelweg niet kan indenken hoe een andere wereld eruit ziet. Het is vaak niet eens onwil, je staat er gewoon niet bij stil. In Nederland alleen zijn er dus al 18 miljoen verschillende waarheden en toch moeten we met zijn allen door één deur kunnen.

Dit toont aan hoe belangrijk het is om niet de aanname te doen dat andermans wereld er hetzelfde uit ziet als jouw wereld én om een ander mee te nemen door jouw wereld. Hoe ziet die eruit en hoe werkt het voor jou? Dit zie je veel in privésituaties, maar wellicht nog wel meer in de werksfeer. Onbegrip tussen afdelingen, tussen bijvoorbeeld IT en de ‘business’. “IT doet er altijd zo lang over en ziet alleen maar beren op de weg”, versus “De business betrekt ons altijd te laat en dan moeten we ons weer aanpassen aan de grillen van de business”. Maar ook onbegrip binnen het team, tussen individuen. Je zoekt vaak niet uit met wie je komt te werken, je weet vaak niet waarom iemand doet wat ‘ie doet. Dit heeft niet alleen maar te maken met elkaars profiel kennen (waar ik al eerder over schreef), maar juist ook de context waarin iemand leeft, woont en beweegt. Wat “normaal” is, is voor iedereen anders. Jouw norm is niet dé norm. Dat betekent tegelijkertijd ook niet dat jouw norm minder (of meer!) waard is dan de norm van de ander.

Een niet eens zo’n heel ingewikkelde manier om deze verschillen (enigszins) te overbruggen is om de tijd te nemen voor elkaar en uit te spreken wat jij verwacht van een bepaald proces en of die verwachting overeenstemt met de verwachting van de ander. Daarbij prevaleert niet louter je eigen wereldbeeld, maar probeer je écht te verplaatsen in dat van de ander. Ieders waarheid en wereld is anders. Dat maakt samenleven en –werken extreem ingewikkeld, maar ook leuk. Want stel je voor dat alleen jouw wereldbeeld bestond? Bij House of Performance komt dit terug in een van onze drie waarden: reciprociteit. Dat ziet namelijk ook op hoe je de ander respecteert in zijn of haar anders-zijn en denken. Én juist door dat te respecteren en daarvoor open te staan kom je mogelijk tot nog mooiere inzichten en ideeën.

Ik weet in ieder geval dat mijn wereldbeeld en waarheid een heel aantal blinde vlekken had, heeft en altijd zal houden. Een goede les aan mijn zeventienjarige én eenendertig jarige zelf…

Het kan beter

Wat kan er volgens jou beter? We vernemen het graag van je!

reCAPTCHA is required.
charlotte

Over de auteur

Klanten bijstaan met oog voor de mens én voor de organisatie en samen met de klant duurzame resultaten behalen. Dat is waar ik mij mee bezig wil houden.

Naar Charlotte Houben
Geef een reactie hier...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *