Bier, bitterballen en de oplossing!

23/05/2016

Vrijdagmiddag. Eigenlijk behoefte aan weekend. Ik verlaat kantoor waar collega’s zich al opmaken voor de borrel. Maar een uurtje later sta ik zelf ook aan een biertje en een bitterbal. Met dezelfde man met wie ik een half jaar daarvoor ook een biertje en een bitterbal nuttigde. Het bitterballetje was gaan rollen zogezegd. Meer dan 2 jaar geleden hadden we in zijn organisatie een klus geklaard en toen we elkaar tegen kwamen, bespraken we in tien minuten tijd even snel de wederzijdse ontwikkelingen.

Hij vertelde toen dat ze nog steeds werkten met wat we ze geleerd hadden. “Op sommige afdelingen gaat dat heel goed, zijn ze verder ontwikkeld. Op anderen blijft het wat hangen, en een enkele is afgehaakt” En hij voegde eraan toe dat hij iets zocht waarmee hij een beeld kon krijgen waarmee duidelijk werd waar de organisatie nu als geheel staat en waar alle afdelingen staan. En hij stelde voor hier snel eens met elkaar over van gedachten te wisselen.

Ik vertelde dat we zelf ook weer verder zijn in onze ontwikkeling. Dat we meer zijn gaan doen waar we goed in zijn.

“We zijn goed in puzzels oplossen, legde ik uit “ofwel hoe krijg ik een strategie nou zo optimaal en zo snel mogelijk werkend.  We doen geen detachering, ik geloof niet dat wij daar in onze kracht zitten om wat extra capaciteit te leveren. En ook niet dat onze klanten daar uiteindelijk het best mee geholpen zijn. We pakken projecten aan met een kop en een staart, gericht op daadwerkelijke, structurele verbetering.” Hij beëindigde ons gesprek met de belofte dat zijn secretaresse snel een afspraak zou plannen.

Een dikke week later vertrok ik naar de afspraak. Met een ‘praatplaat’ in mijn tas. Voelde toch goed om voorbereid te zijn op zijn vraag. Hoe krijg ik dat overzicht over waar we als geheel staan, opgebouwd uit de situatie per afdeling?

ik geloof niet in detacheren, om wat extra capaciteit te leveren

Het gesprek verliep echter anders. Ik was nauwelijks binnen of hij opende direct. “We gaan het niet hebben over die scan. Ik heb namelijk een probleem. Ik hoorde dat we bij een ondersteunend projectteam wat extra capaciteit zochten. Het was “te druk” om alles wat op de planning stond te doen dit jaar. En daar waar ik normaal de ruimte zou geven aan mijn directieteam om dat naar eigen inzicht in te vullen, herinnerde ik me je woorden: ‘ik geloof niet in detacheren, om wat extra capaciteit te leveren’.  Dus ik heb wat verdiepende vragen gesteld. En wat blijkt? Die vraag naar extra capaciteit is eigenlijk de geijkte oplossing hier. Als iets niet af komt, huren we gewoon wat tijdelijke ondersteuning in. En in dialoog met de betrokken mensen komen we nu zelf ook tot de conclusie dat we daarmee niet bijdragen aan een goede oplossing, die structureel is. Dus willen we een stap terugnemen. En daar kom jij in beeld. Wil jij met een team van jou en mijn mensen samen een goede analyse maken? Wat is nu eigenlijk het échte probleem dat we willen oplossen? Waarom lopen we hierin vast? Waarom kiezen we voor de oplossing waar we altijd op uitkomen?” “En,” vroeg ik als aanvulling: “in hoeverre passen de projecten bij de strategische doelen die jullie voor dit jaar hebben opgesteld? En gaat het resultaat hiervan positief zijn?” Even was het stil. “Precies ja. Dit is wat ik bedoel.”

Nu staan we dus weer samen aan een biertje en een bitterbal. Dit keer is het op de afscheidsborrel voor ons project waarin we met minimale ondersteuning zijn eigen team in hun kracht hebben gezet. Na de analyse bleek dat het probleem niet lag in te weinig capaciteit, maar in keuzes maken. Niet in kwantiteit van het aantal beschikbare uren van teamleden, maar in de juiste dingen doen met de juiste mensen. De taken die ze moesten uitvoeren kosten veel extra tijd, omdat ze niet goed opgeleid waren en de randvoorwaarden vanuit de lijnorganisatie niet op orde waren. Door dit op te lossen gaan ze dit jaar niet alleen meer projecten doen, maar is de verwachting dat de resultaten een beter effect hebben op de strategische doelen. Iedereen blij. Mijn klant dankte me voor de wijze waarop we hem en zijn organisatie hadden geholpen. “Gek hé?”, sprak hij. “Wat er allemaal niet aan waarde in een biertje en een bitterbal verstopt kan liggen!”

https://www.linkedin.com/pulse/wat-een-biertje-en-bitterbal-al-niet-zich-hebben-heiko-van-eldijk

Het kan beter

Wat kan er volgens jou beter? We vernemen het graag van je!

reCAPTCHA is required.
heiko

Over de auteur

Perspectief is de potentie tot creatie en verandering. Dat vraagt oplossing van de ‘hoe-dan’ vraag. Ik geef graag betekenis door te schouwen, te puzzelen en aan te zetten tot actie.

Naar Heiko van Eldijk
Geef een reactie hier...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *