Cito-toets: Nu of nooit

23/06/2016

Vanmorgen bracht ik mijn zoon van 11 naar school. Onderweg rekende hij mij de kans voor dat hij ‘vandaag’ de uitslag van zijn cito-toets (tegenwoordig de Centrale Eindtoets genoemd) zou krijgen. Na de eerste breuk in deze kansberekening was hij mij al kwijt maar dat liet ik natuurlijk niet merken.

De cito-toets is nogal een ding tegenwoordig. Toen ik 11 was waren ik en mijn klasgenoten ons totaal niet bewust van het concept cito. Het was er wel maar wij wisten het niet. En dat was wel zo rustig. Ik vraag mij dan ook af of het zo ‘groot’ maken van de cito bijdraagt aan de geleverde prestaties van de kinderen.

Wat ik constateer is dat de druk om te presteren bij de kinderen als groot wordt ervaren. Tranen en uitspraken als “ik heb gewoon heel veel aan mijn hoofd” bleken heel gewoon in de week van de cito.

Zolang we in Nederland scholen vooral blijven afrekenen op het gemiddelde resultaat van de leerlingen zal het opvoeren van de druk om te presteren waarschijnlijk niet afnemen. Jammer want de wijze waarop de kinderen tot prestaties komen is geloof ik veel belangrijker dan de prestatie zelf. Immers op weg naar de prestatie wordt er namelijk geleerd als het goed is. Zou het bijvoorbeeld niet mooi zijn als scholen meer nadruk leggen op hoe de kinderen leren door extra punten te geven aan de leerling die deze week het meest geleerd heeft in plaats van de leerling die de juiste antwoorden heeft opgeschreven. Want vaak leer je toch het meest van je fouten.

Het kan beter

Wat kan er volgens jou beter? We vernemen het graag van je!

reCAPTCHA is required.
kitty

Over de auteur

Net als bij mijn passie fotograferen gaat het geloof ik bij marketing & communicatie om de essentie van iets of iemand vast te leggen en te zoeken naar verrassende perspectieven om deze weer te geven. Van storycatching naar storytelling. Love it!

Naar Kitty Ockhuijsen
Geef een reactie hier...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *