De stem van het verlangen

20/12/2017

“Waarom wil je dit?” “Heb je in huis wat er voor nodig is?” “Wanneer wil je beginnen?”

Mijn vragen vielen als een waterval over mijn collega. We moesten allebei lachen om de dynamiek tussen ons beiden. Hij had een verlangen. Hij wilde groeien, zag het helemaal voor zich. Van veranderaar op teamniveau naar manager van organisatieverandering.
Hij had zijn wens op tafel gelegd en we waren erover in gesprek.

Een verandering aangaan betekent dat je vaak een ander spel gaat spelen, soms ook met andere spelregels en spelers. Ben je hier klaar voor?”

Het gesprek bracht verheldering. Hij wilde graag, maar was aarzelend of hij het wel kon. We maakten de afspraak dat hij voor zichzelf in kaart zou brengen wat hij nodig had. Een paar weken later kwam hij bij me terug met de suggestie om een training te gaan volgen. Hoewel het een intensieve training was die, volgens de website, uitermate goede resultaten leverde, stelde ik hem een vraag: “Zijn dit de resultaten die jij nodig hebt om het te gaan doen?” De metafoor van een bergbeklimming kwam in me op. “Ik vraag me af wat maakt dat je voor jezelf bepaalt dat dit goed genoeg is,” sprak ik twijfelend. “Het voelt een beetje alsof je een berg op wilt en iemand zoekt die je kan voorbereiden op de reis. Iemand die het gebied kent en iemand die je daadwerkelijk helpt met de voorbereiding. Vervolgens vind je een prachtige cursus op internet, net een goede marktkraam met de waren prachtig uitgestald. Maar heb je je wens expliciet gemaakt? Weten ze welke verandering jij voorstaat? Wat gebeurt er op het moment dat je de berg opgaat. Ga je alleen? Of neem je een gids mee? Weer die vragen. Ik besloot met een direct advies. “Volgens mij heb je nu de blik van een ander nodig op jezelf.”
Mijn collega knikte bedachtzaam. Weer die vragen, zuchtte hij. Ai, dacht ik, hij heeft gelijk. Kom ik weer aan met mijn ongevraagde advies. Twee weken later schiet hij me aan. Hij was op gesprek geweest. “Weet je, ik had best een romantisch beeld over die manager van organisatieverandering. Maar ik realiseerde me onvoldoende welke kwaliteiten erbij komen kijken, wat het van mij vraagt. Ik merk dat ik nu twijfel, ben ik wel geschikt voor deze rol?”

Ik glimlachte, want dit was precies waar ik ook vermoedde dat de schoen zou wringen. “Ik denk dat je gedachten je laten twijfelen of je het spel wel kunt spelen, of je de spelregels wel goed kunt toepassen. Prima om die gedachten hun werk te laten doen, maar daarna ook wel goed om te zien of je er iets mee kunt doen. Dat is je stem van de voorzichtigheid. Mijn collega keek verrast. Welk advies ga je me nú weer geven. Dit had hij niet verwacht. “Niet te snel bij de pakken neerzitten als je eerste oplossing het niet blijkt te zijn,” ging ik verder. “De volgende kan een betere blijken. Voor de juiste keuze is het van belang goed zicht te hebben op het ware verlangen. Nu is de kunst om de juiste reisgids te vinden die de dialoog voert tussen de belemmering en het verlangen. Kom, gaan een stukkie wandelen.

Het kan beter

Wat kan er volgens jou beter? We vernemen het graag van je!

reCAPTCHA is required.
heiko

Over de auteur

Perspectief is de potentie tot creatie en verandering. Dat vraagt oplossing van de ‘hoe-dan’ vraag. Ik geef graag betekenis door te schouwen, te puzzelen en aan te zetten tot actie.

Naar Heiko van Eldijk
Geef een reactie hier...

Een reactie op “De stem van het verlangen”

  • Jeanneke Bruning schreef:

    mooi om te lezen. Zet me aan het denken: ik neem mijn verlangen erg serieus, maar soms verwacht ik van een ander de oplossing/vorm, terwijl ik de eigenlijke vraag nog niet eens precies weet. Maar de verschillende “oplossingen” die toch niet blijken te passen, zorgen ervoor dat ik mijn verlangen steeds concreter krijg.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *