Het klinkt verstandig…

23/03/2018

“Sorry, ik kan vandaag niet komen.” Ik zucht als ik mijn telefoon op de tafel voor me leg, misschien meer gooi. Alweer een collega die zich ziekmeldt. Het griepvirus heeft ons in de greep. Zelf was ik ook geveld, maar gelukkig ben ik hersteld en voel ik me weer energiek. Maar ja, heb ik energie voor twee om mijn huidige klus te klaren in mijn eentje? En dan komende maandag en dinsdag… hoe gaan we dat doen? Met een groot deel van onze ervaren consultants en projectleiders willen we ons twee dagen verder bekwamen in onze way of working. Oefenen en beter worden was het motto.

“Hoeveel zieken zijn er?”, vraagt mijn collega. “Hoe gaan we dat doen volgende week?”

 

Even later zit ik in ons partneroverleg. “Wat is de stand van zaken? Hoeveel zieken zijn er?”, vraagt mijn collega.” “Hoe gaan we dat doen volgende week?” “Gaan we het wel doen?”, zet ik ertegenover. Iedereen zwijgt en kijkt me onthutst aan. Jongens dit gaat toch zo niet? Iedereen die nog overeind staat gaat gebukt onder een enorme werkdruk. Hebben we dan wel de rust om een succesvolle tweedaagse te houden?”
Ik hoor ze denken. Afzeggen? Wij? Daar zijn wij niet van! “Ik weet het, het is niet des ons. Afspraak is afspraak is voor ons belangrijk. Maar laat de griep ons niet zien dat we altijd de realiteit moeten blijven aanschouwen? Is het werkelijk fout als we dit afzeggen?” Mijn collega’s zakken terug in hun stoel. We hebben allemaal onze agenda schoongeveegd, een goed programma gemaakt en hotelkamers geboekt. Het zou niet alleen gefronste wenkbrauwen opleveren, maar waarschijnlijk ook de kosten van het hotel, vanwege het afzeggen op korte termijn.
Het blijkt een hele kluif om de knoop door te hakken. Passievol vliegen de voors en tegens over tafel. Zo belangrijk vinden wij dat ‘afspraken nou eenmaal afspraken’ zijn en dat we op gezette tijden ook werken aan onze interne ontwikkeling. We spreken werkelijk alles door. Maar uiteindelijk waren de belangrijkste vragen: ‘wat heeft de organisatie nodig?’ En ook: ‘hoe gaat het met onze opdrachtgevers; welke beslissing levert hen de meeste waarde op?’
“Het lijkt me het verstandigst om het uit te stellen,” zegt één van de collega’s, nadat het een tijdje stil was gevallen. “Ok, we stellen het uit.” Het verlossende woord is eruit. We knikken allemaal instemmend. “Ok, en nu dan?”, vraagt een collega. “Hoe pakken we dit aan?” “Het lijkt me het beste om iedereen persoonlijk op de hoogte te stellen,” stelt iemand voor.” Dan kunnen we direct vragen beantwoorden en de boel uitleggen.” Ook nu weer instemmend knikkende hoofden.
We gaan aan de slag. Ik pak mijn telefoon voor het eerste telefoontje. Ik hoor een zucht van verlichting aan de andere kant. En zo gaat het door. De verwachtte teleurstelling is er ook, maar die is een stuk kleiner dan de opluchting. Vooral de zieken zijn natuurlijk blij dat ze kunnen uitzieken en ook de projectteams die onderbemand zijn ademen door. Soms is de waan van de dag echt koning en kun je maar beter meebewegen. De nieuwe datum voor de meeting staat inmiddels. Want uitstel is natuurlijk geen afstel. Daar doen we echt niet aan.

 

Het kan beter

Wat kan er volgens jou beter? We vernemen het graag van je!

reCAPTCHA is required.
heiko

Over de auteur

Perspectief is de potentie tot creatie en verandering. Dat vraagt oplossing van de ‘hoe-dan’ vraag. Ik geef graag betekenis door te schouwen, te puzzelen en aan te zetten tot actie.

Naar Heiko van Eldijk
Geef een reactie hier...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *