Lieve mama, stel ik wel de juiste eisen?

01/06/2021

Afgelopen november werd ik moeder van mijn tweede dochter, Kiki. Inmiddels is ze zes maanden, komen de eerste tanden door, en is de tweede hausse aan slapeloze nachten aangebroken. Tijdens mijn verlofperiode besteedde ik veel tijd aan mijn persoonlijke ontwikkeling en stelde ik doelen voor de komende jaren. Dat maakte dat ik, toen ik twee maanden geleden vol frisse moed weer startte met werken, begon aan een project wat net buiten mijn comfortzone ligt, maar er ook enorm zin in had.

Ik ervaar een continu gevoel van onrust.

Tot twee maanden geleden ging ik er prat op dat ik zo ontzettend goed kan afschakelen, dat ik eigenlijk nooit stress ervaar, nooit wakker lig van werk…… Dat is nu ineens anders. Ik ervaar een continu gevoel van onrust. Het duurde even, voordat ik mijn vinger kon leggen op waar dit gevoel vandaan komt.

Sinds ik van verlof terug ben ervaar ik éxtra bewijsdrang. Waar die vandaan komt, dat weet ik eigenlijk niet precies. Zie ik mezelf – als moeder van twee kinderen – nu pas als een ‘echte’ volwassene die dus altijd moet weten hoe en wat? Of geloof ik dat ik – als moeder van twee kinderen – moet bewijzen dat ik nog steeds net zo goed en hard kan werken? Is het daarom dat ik ‘ja’ zei tegen een project dat nét buiten mijn expertise ligt en mezelf daarmee een ambitieus doel heb gesteld?

Het bijzondere is dat House of Performance, met al haar medewerkers en partners, juist enorm bezig is met je goed te laten voelen. Je als nieuwe ouder echt de ruimte te geven om op te starten en je tijd te nemen. Hier wordt regelmatig het gesprek over gevoerd. Het is dan ook niet zo dat ik bang ben voor onbegrip.

Wat echter wel zo is, is dat er een stigma rust op de zogenaamde jonge moeder. Je wordt sneller in bescherming genomen, want je hebt immers net een kind gekregen. Er lijkt de verwachting achter te schuilen dat je als jonge moeder niet meer hetzelfde aankan. En dat voelt voor mij alsof ik als zwakker word bestempeld – en ja ik wéét dat dit niet zo is. Maar het heeft wel gevolgen voor mij. Doordat ik gevoelsmatig als zwakker wordt neergezet, moet ik het tegendeel bewijzen en ga ik overcompenseren. En dat is pas echt heel vermoeiend en stressvol.

Een interessant besef en iets waarvan ik denk dat veel (helaas nog steeds voornamelijk) moeders last van hebben. Vooral nu de discussie zo oplaait over dat vrouwen evenveel moeten kunnen bereiken als mannen. De norm wordt hiermee ook op een bepaald ‘mannelijk’ niveau gelegd. Het moederschap mag er dus voor mij niet toe leiden dat ik anders presteer. Ik vraag mij af of ik wel de juiste eisen aan mezelf stel. En stelt mijn omgeving de juiste eisen aan mij en daarmee aan zichzelf?

Een boeiend proces, waar ik nog niet uit ben en wat flink voer voor gesprek oplevert. En dan is het zo heerlijk om in een omgeving als House of Performance te werken, want daar is altijd ruimte voor dergelijke dialogen, met jonge moeders en vaders.

Werk jij ook graag voor een werkgever en collega’s die altijd openstaan voor het echte gesprek? Dan leren we je graag kennen. Ga nu naar www.werkenbijhofp.nl voor meer informatie en de openstaande vacatures. 

Het kan beter

Wat kan er volgens jou beter? We vernemen het graag van je!

reCAPTCHA is required.
charlotte

Over de auteur

Klanten bijstaan met oog voor de mens én voor de organisatie en samen met de klant duurzame resultaten behalen. Dat is waar ik mij mee bezig wil houden.

Naar Charlotte Houben
Geef een reactie hier...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *