(Niet) druk zijn is voor watjes

04/05/2018

“Hoe is het met je? Ja, druk hè!” Het valt mij (de laatste tijd) op dat dit zo ongeveer het standaardantwoord is op de vraag hoe het met iemand gaat. Soms wordt hier nog het woord ‘moe’ aan toegevoegd. Dat iemand het rustig (of gewoon prima) heeft, hoor ik gek genoeg zelden. En ik vind dit wonderlijk. Het lijkt  alsof aan druk-zijn een waarde(oordeel) vastzit: dat als je niet druk bent, je afdoet aan een ander. Alsof mensen hun identiteit ophangen aan “druk zijn”.

Zijn we drukker dan voorheen, of is dit altijd al zo geweest? Of wordt het alleen als drukker ervaren? Onlangs was ik aan het eten met een aantal vrienden. Eén van mijn vrienden heeft een baan waarbij hij geregeld rond vier uur (in de middag dus) thuis is, maar wel rond half acht moet beginnen. Recentelijk heeft hij zichzelf uitgedaagd tot een extreme sportieve activiteit. Eén van mijn andere vrienden reageerde hier tijdens het etentje op met: “ik snap dat wel, ik zou ook niet weten wat ik met mijn tijd moest doen als ik elke dag zo vroeg thuis zou zijn. Ik zou dan ook een andere uitdaging zoeken”. De betreffende persoon is leraar. Gezien de intensiteit van die baan, zou ik aan het einde van de dag blij zijn als ik gewoon naar huis kon en het nog kon opbrengen een ontspannen rondje te rennen.

Ik begrijp niet waarom je in de verdediging moet of denkt te moeten gaan als je geen volle agenda hebt, of sterker nog, je agenda moet gaan vullen omdat je geen volle agenda hebt.

Ik vond dit een typisch gesprek, sterker nog, ik voelde me er niet prettig bij. Ik begrijp niet waarom je in de verdediging moet of denkt te moeten gaan als je geen volle agenda hebt, of sterker nog, je agenda moet gaan vullen omdat je geen volle agenda hebt. En dat in een tijd dat er steeds meer berichten over burn-outs de revue passeren. Het schurkt ook een beetje aan tegen mijn eerdere blog over keuzes. Alles moet maar nieuw, anders en grootser. Je moet toch ook gewoon kunnen ontspannen zonder dat een ander daar een oordeel over velt.

Dat iemand continu aangeeft druk te zijn zou een signaal moeten zijn. Ik ken wel het gevoel stil te staan, ook als ik allerlei dingen onderneem – zoals het studeren naast mijn werk en dan toch bang zijn me niet te ontwikkelen. Maar druk zijn, met het woord alleen al – getuige dit blog –heb ik moeite. En vooral het fenomeen van het continu tegen iedereen te zeggen. Ik heb namelijk zelf het idee dat hoe vaker je zegt dat je het druk hebt, hoe drukker je het hebt. Al is het maar gevoelsmatig. En het woord verliest daardoor waarde. Druk zijn heeft voor mij een negatieve weerklank en is een signaal dat opgepikt moet worden. Maar door de veelvoud in gebruik, verliest het voor mij haar waarde. Ik neem het daardoor minder serieus bij anderen, en ik ben bang dat ik daar niet de enige in ben.

Tegelijkertijd loop ik er ook tegenaan dat ik het gevoel heb dat het woord misbruikt wordt: als je druk pretendeert te zijn, hoef je namelijk niet te verklaren waarom je niet druk bent. Dit is overigens een ontzettende aanname, ik heb dit niet getoetst en is puur gebaseerd op mijn eigen gevoel. Druk zijn is voor mij namelijk iets anders dan hard werken, of niet meer dingen kunnen oppakken omdat je qua tijd die je ergens aan wilt besteden vol zit. Dan ben je niet druk, dan heb je in mijn ogen je tijd goed verdeeld. In mijn ogen ben je druk als je stress ervaart, als de werkzaamheden die je moet doen niet passen binnen de door jou geplande tijdsbesteding. Als je geen tijd hebt om je sociale contacten te onderhouden, of om andere dingen te doen waar je  behoefte aan hebt.

Ik krijg vaak de opmerking van mensen om me heen: “jij bent druk he”. Een conclusie, verpakt in een vraag, maar wel eentje met een vervelende consequentie: men doet daardoor geregeld geen beroep meer op mij. Ik ben niet druk, ik zit lekker vol, en houd voldoende tijd vrij om aandacht te besteden aan spontane zaken. Dus schroom niet om contact met mij op te nemen als je eens wilt praten over drukte op de werkvloer of dit blog. Ik heb (en maak) tijd om hierover in gesprek te gaan! En net als bij euro’s geldt: tijd kun je maar één keer besteden. Bedenk dus goed waaraan je dat doet!

Het kan beter

Wat kan er volgens jou beter? We vernemen het graag van je!

reCAPTCHA is required.
charlotte

Over de auteur

Klanten bijstaan met oog voor de mens én voor de organisatie en samen met de klant duurzame resultaten behalen. Dat is waar ik mij mee bezig wil houden.

Naar Charlotte Houben
Geef een reactie hier...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *