Strategie executie: Kun je professionals wel aansturen?

03/11/2015

“Zeg Heiko, ik wil het nog eens hebben over de strategie voor 2016. Ik vind ‘m nogal vaag. Wat moet ik er mee? Ik voel me wat stuurloos.”

Ik krapte me even achter de oren. Vorige week had ik nog een bijna omgekeerd gesprek gevoerd. Daarin gaf een collega aan dat zij zich teveel gestuurd voelde vanuit de nieuwe strategie. Zelfs een beetje betutteld. In mijn hoofd begonnen radertjes te draaien.

Normaal zou ik de strategie nu nog eens inhoudelijk uitgelegd hebben. Maar onze strategie van 2016 is deels gebaseerd op de inzichten van Daniël Pink. Hij heeft onderzocht dat vakmanschap, zingeving (purpose) en autonomie voor professionals sterkere drijfveren zijn dan geld. Wij hebben deze drie waarden hoog in ons vaandel staan. De vraag is nu hoe laat ik deze waarden tot zijn recht komen én kan ik de juiste sturing geven.

Individueel lijkt iedere adviseur om een andere sturing te vragen. Is deze collega minder autonoom dan de andere collega? Waarin zit het verschil? Welke rol speelt vakmanschap in relatie tot autonomie? Meer vakmanschap geeft meer autonomie zou je denken. Minder vakmanschap vraagt om meer begeleiding, ook inhoudelijk. Omgekeerd loop je bij een meester in zijn vakmanschap misschien wel weer het risico dat die zich meer op de gebaande paden begeeft en minder onderzoekend en vernieuwend is. En wat is de relatie met zingeving? Waar voor de een zingeving meer autonoom is, ligt deze voor de ander misschien bij meer bijdragen aan een groter geheel. Hoe ga je met deze tegenstellingen om als je te maken hebt met een team? Hoe bepaal je de gemene deler en giet je het in een vorm die werkbaar is voor iedereen?

blog Heiko

Ik besloot om bij mijn stuurloze collega toch autonomie de voorkeur te geven en daarbij geen afbreuk te doen aan zijn behoefte aan meer duidelijkheid. Bij sturing zou ik degene zijn die de duidelijkheid zou verschaffen, maar ik nam een meer faciliterende houding aan. Samen gingen we op onderzoek uit.

“Wat heb je nodig?” vroeg ik hem. “Ik heb meer handvatten nodig, ik wil weten wat het voor mij betekent. Wat moet ik meer of minder doen? Wanneer doe ik het goed?” “Ok”, zei ik. “Je begrijpt de strategie dus wel inhoudelijk, maar je bent op zoek naar de vertaalslag naar je eigen werk?” “Ja, inderdaad.” “Wat heb je nodig denk je, om die vertaalslag te kunnen maken?”

Uiteindelijk kwamen we erop uit dat hij zelf verder op onderzoek uit ging hoe deze vertaalslag te maken. Hij besloot te onderzoeken hoe andere collega’s dat doen en dan te kijken wat dat voor hem betekent. Zo kwamen we van sturing naar zelfsturing. En eigenlijk stak hij daarbij gelijk de brug over naar zelfsturing van het team, door de oplossing binnen het team te zoeken. Het leuke was dat hij zich door deze aanpak ook heel erg gehoord en begrepen voelde.

Zo kreeg ik ook antwoord op mijn vraag. Waar het gaat om sturing op autonomie, zingeving en vakmanschap, gaat het niet om daadwerkelijk sturing geven maar om zelfsturing inregelen. Zo kan een team veel meer zelfsturend worden. Zo verschuift management naar inspirerend leiderschap.

Ik ben helemaal klaar voor 2016.

Heiko van Eldijk

Het kan beter

Wat kan er volgens jou beter? We vernemen het graag van je!

reCAPTCHA is required.
heiko

Over de auteur

Perspectief is de potentie tot creatie en verandering. Dat vraagt oplossing van de ‘hoe-dan’ vraag. Ik geef graag betekenis door te schouwen, te puzzelen en aan te zetten tot actie.

Naar Heiko van Eldijk
Geef een reactie hier...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *