Het nieuwe verrijkt met het klassieke normaal

29/03/2021

Het was vorig jaar begin april en ik hing de telefoon op. Ik kon mijn oren niet geloven. Mijn opdrachtgever zei: “We gaan door. Natuurlijk moeten we kijken hoe we het gaan vormgeven, maar we kunnen het ons ook niet veroorloven dat onze leveranciers omvallen”. Hij bleek niet de enige die dat zei. Het grappige was dat het voornamelijk onze oudere relaties waren die doorgingen, terwijl de nieuwe relaties eerder de stekker eruit trokken. En dat zegt iets over de investering die je gedaan hebt en de goodwill die je hebt opgebouwd. Onze kernwaarde reciprociteit bleek door onze opdrachtgevers waarmee we langer mee samenwerken ook geleefd te worden.

Toen de coronacrisis uitbrak, zijn we gaan kijken wat we hadden gedaan in andere crisissen om overeind te blijven. De pijlers waren saamhorigheid, verbinding, een gezamenlijke ‘vijand’ en het creëren van perspectief. Maar ook meer leveren dan gevraagd werd. Dus dat deden we door met de eerste drie pijlers aan de slag te gaan, intern en extern. En dat bleek zich uit te betalen. Onze opdrachtgevers tonen niet alleen solidariteit met de kwetsbaren in onze samenleving, maar ook met ons. En op onze manier zijn wij natuurlijk ook kwetsbaar. Dus hun houding was een aangename verrassing voor ons.

En vanaf dat moment zijn we gaan onderzoeken hoe we het nieuwe normaal konden omarmen en leerden we met elkaar over werken op afstand en de virtuele realiteit die daarbij hoort. We waren benieuwd of we vanaf afstand dezelfde impact konden maken. En we ontdekten een aantal zaken. Ten eerste dat afstandswerken (kosten)efficiënt kan werken. We leverden dus dezelfde waarde voor minder geld. Een bijeenkomst met adviseurs, scheelt reistijd én het scheelt vergadertijd. Werken via beeld is intensiever en mensen komen sneller tot de essentie waardoor de overleggen korter en effectiever zijn.

Toch is er niet alleen maar voordeel, want het omgaan met non-verbale signalen is virtueel een stuk lastiger. Je mist die kleine geluiden in de kamer, het instemmend gemompel, een lachje, het schudden van het hoofd etc. Daardoor proeven we de sfeer minder, krijgt het onderbuikgevoel amper ruimte en voel je dus minder waar je staat. Het kan daardoor zijn dat je andere resultaten terugkrijgt dan je verwachtte. Normaal gesproken, heb je dit eerder in de gaten. Dit vraagt dus om nieuwe technieken en vaardigheden en die hebben we ons snel eigen gemaakt.

Om toch soms fysiek zaken te kunnen bespreken met elkaar, plan ik af en toe wandelingen in. Zo kan ik toch makkelijker naar die diepere laag komen. Dus als dat nodig is, kies ik daarvoor. In het contrast met virtueel werken, vallen me nu zaken extra op. Hoe belangrijk het is, bijvoorbeeld, om gewoon even zwijgend naast elkaar te lopen. Online vallen de noodzakelijke (!) stiltes nauwelijks op (pijnlijk om elkaar op een haarscherp 15 inch scherm een beetje appelig aan te kijken). Tijdens een wandeling des te meer. En het wordt me duidelijk hoe belangrijk die nadenktijd is. Je kunt een vraag of antwoord even laten zakken en er is tijd voor emoties. Dat is een kant van de menselijke interactie die we niet mogen onderschatten. De Gooische hei is voor mij daarom een fantastische werkplek, waarbij ik de keuze voor de beschutting van het bos of het vrije zicht van de heide overlaat aan mijn gesprekspartner. Het klassieke zinnetje “Step in my office!” tovert vaak een glimlach op de gezichten.

Voor de toekomst denk ik dan ook dat we naar een hybride werkvorm gaan. Voor bepaalde zaken kunnen we gaan voor de efficiency van de virtuele bijeenkomst en voor andere zaken, zoals introducties bijvoorbeeld, is het toch beter om fysiek samen te komen. Ons pand in de binnenstad van Utrecht fungeert dan als een soort hotellobby, waar de werknomade tot rust en inzicht komt met de overige gasten. Thuis (virtueel) en bij de opdrachtgever (fysiek) on-stage met inhoud vanuit verbinding. Al met al is dit een hele bijzondere en leerzame periode. Een snelkookpan voor de ontwikkeling van nieuwe manieren van werken. We leren heel veel over het plegen van interventies, over de oude manier en de nieuwe manier. Kortom, deze crisis kost veel, maar levert ook veel op. We zijn onze klanten dan ook heel dankbaar voor de solidariteit die ze voor ons voelen. Binnenkort een wandeling met stilte en dialoog?

Het kan beter

Wat kan er volgens jou beter? We vernemen het graag van je!

reCAPTCHA is required.
HOP_HR_BW_4-0056

Over de auteur

Naast het adviseren zijn er twee factoren die mij binden aan HofP: kennis en cultuur. Kennis vergaren en delen is cruciaal binnen het adviesvak. Kennis vergaren en delen laat mensen excelleren.

Naar Joost Preyde
Geef een reactie hier...

Een reactie op “Het nieuwe verrijkt met het klassieke normaal”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *